pl en

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to.

Zrozumiałem

precisionPodstawą pozytywnego ukończenia tej konkurencji jest zdolność utrzymywania śmigłowca na stałej wysokości oraz odpowiednie nim manewrowanie we wszystkich kierunkach. Nieodzowna jest także umiejętność lotu tyłem i bokiem z utrzymaniem stałej wysokości. Radiowysokościomierz jest absolutnie zabroniony, jeżeli jednak jest on częścią stałego wyposażenia śmigłowca należy go zakleić i zaplombować.

Do lewej płozy śmigłowca (na przykładzie Robinsona R-44) przymocowany jest trzymetrowy łańcuch, a spod kabiny śmigłowca zwisa drugi, o metr krótszy. Cała sztuka polega na tym, aby dłuższy łańcuch nie stracił kontaktu z ziemią, a krótszy jej nie dotknął.

Zadanie polega na oblocie toru w kształcie równoległoboku o długości 200 metrów i szerokości jednego metra, wykonując dwa 360 stopniowe obroty w dwóch, wskazanych przez organizatora narożnikach oraz odpowiednich kierunkach.

Kolejne wyzwanie tej konkurencji stanowi zasada, według której całą trasę należy przebyć utrzymując śmigłowiec zwrócony w kierunku wlotu na tor. Zatem pierwszy bok lecimy przodem do kierunku lotu, ale już drugi i czwarty trawersem a trzeci - tyłem. Pilot posiłkuje się wskazówkami udzielanymi przez co-pilota, który obserwuje tor. Jednakże, podczas lotu w lewo łańcuchy znajdują się pod śmigłowcem, co znacząco utrudnia ich widoczność nie tylko ze względu na kierunek lotu, ale także obowiązek zamknięcia obu par drzwi. Obserwator odlicza również czas obrotu, jako że nie może on być krótszy niż 15 sekund.

Po wykonaniu wszystkich elementów na czworoboku, należy go opuścić trzymając się korytarza ułożonego pod kątem 45 stopni do linii mety oraz długości 70 metrów.

Na tym dystansie śmigłowiec niezmiennie musi być zwrócony w tym samym co uprzednio kierunku. Konkurencja kończy się możliwie najbardziej precyzyjnym lądowaniem na wyznaczonej linii. Na zaliczenie wszystkich figur przeznaczone jest 130 sekund. Piloci muszą tak gospodarować czasem przeznaczonym na konkurencję, aby ostatnie sekundy poświęcić na staranne przyłożenie znaczników na płozach do linii mety. 

Punkty karne przyznawane są m.in. na nieutrzymanie marginesu wysokości, wyjście poza metrowy korytarz, nieodpowiedni czas lub kierunek obrotu, czy też lądowanie „z poślizgiem”.

101112